บนถนนแห่งนี้...มีผู้คนมากมาย...
.
เดินผ่านมา...ผ่านไป
.
บนถนนแห่งนี้ ฉันก็เป็นหนึ่งในผู้คนเหล่านั้น
.
ที่ย่างก้าวลงบนเส้นทางที่ไม่รู้จบแห่งชีวิต
.gif)
ระหว่างทาง...ฉันพบกับเพื่อนมากมาย
.
เราเดินไปด้วยกัน...สนุกสนานร่าเริง
วันเวลาเหล่านั้นผ่านไปวูบหนึ่ง
.
แล้วเราก็ต้องจากกัน
.
บนทางแยกที่ไม่มีวันบรรจบกันอีก
ฉัน..เดินเดียวดายบนถนนสายนี้
.
โดยไม่มีใครทันสังเกตุและเหลียวมอง
.
ฉัน..เดินอย่างสิ้นหวังบนถนนสายนี้..
.
โดยไม่มีแม้แต่หยุดพัก
.
ฉัน..เดินไปบนภนนแห่งนี้..
.
โดยพบผู้คนมากมาย
.
ฉัน..เดินไปแล้วคิดว่า..
.
วันเวลาอันน่าเบื่อเหล่านั้น
.
เมื่อไหร่มันจะจบสิ้น
หลายๆครั้งที่ฉัน..
.
เดินไปทั้งที่น้ำตาอาบแก้ม.
.
และ...
.
หลายครั้งที่ฉัน..รู้สึกมีกำลังใจ
.
ที่จะวิ่งต่อไปข้างหน้า
.
แต่มีเพียงไม่กี่ครั้ง..
.
ที่จะมีคนมายืนหยัดข้างฉัน..
.
แล้วรับฟังปัญหาต่างๆ
.
แต่ทุกครั้ง..และทุกเหตุการณ์
.
คงจะไม่มีใครมาแคร์ฉัน..
.
มากไปกว่าตัวฉันเองอีกแล้ว
แม้ไม่มีใครแคร์ฉัน..
.
ก็ไม่ได้หมายความว่า..ฉันจะไม่แคร์ใคร
.
แม้ไม่มีใครเห็นค่าฉัน..
.
ก็ไม่ได้หมายความว่า..ฉันถูกเหยียดหยาม
.
แม้ไม่ได้ความเห็นใจจากใคร..
.
ฉันไม่สนใจ..เพราะฉันมีมันเต็มหัวใจ
.
เท้าคู่นี้เดินต่อ..บนถนนเส้นเดิม
.
พร้อมด้วยหัวใจเต็มเปี่ยมด้วยพลัง
.
บนถนนเส้นเดียวกัน แต่ไม่เคยเหงา
บางคนก้าวผ่าน..เพียงเพื่อใช้เป็นทางลัด
.
บางคนทดท้อ..ก่อนถึงปลายทาง
.
และมีบ้าง..ที่เปลี่ยนจุดหมายเสียกลางคัน
.
มิตรภาพพบได้เสมอ..กับเพื่อนร่วมทาง
ทุกครั้งที่ล้ม..
.
จะมีอย่างน้อยคนหนึ่งประคอง
.
ทุกครั้งที่ร้องไห้..
.
มีมือใครอีกคนหนึ่งหยิบยื่นผ้าเช็ดหน้า
.
ทุกครั้งที่อ่อนล้า..
.
มักจะมีคนหนึ่งหยุดรอ
ความผูกผันสร้างความเจ็บปวด..
.
เมื่อถึงทางแยก
.
แต่ก็สวยงาม..การจำอยู่ในหน้าบันทึกของชีวิต
.
มักจะคอยเตือยตัวเองเสมอ
.
จะไม่ทิ้งขยะอารมณ์ไว้..บนถนนสายนี้
.
เพื่อความทรงจำที่ดี..ของอดีตเพื่อนร่วมทาง
.
ในเวลาที่ต้องร้างลากัน
บางที...หัวใจก้อยอมเจ็บ
เพียงแลกกับความสุขเล็กๆ...มาเก็บไว้
บางที...เหนื่อยจนลุกขึ้นไม่ไหว
แต่ก้อยังพอใจ...กับสิ่งที่เป็น....
จบกันทีสำหรับ คำว่า เพื่อน พี่ น้อง สำหรับ ใครบางคน
